Yoga van de mat

Terwijl ik dit schrijf, ben ik in India. Niet in een rustig retraite, maar midden in Mumbai. Het is chaotisch, druk, lawaaierig, het stinkt- en tegelijkertijd is er een luchtige vrolijkheid die steeds onder de chaos ligt. Het is zoals het is en we maken er het beste van.

Sommige mensen hebben het vanzelf, die innerlijke berusting, ik niet. Urenlang al jarenlang breng ik door in fancy shala’s, op stoffige zolders en op mijn eigen yogamat. Ik dacht dat dan uiteindelijk de chaos plaats zou maken voor rust en stilte. Inmiddels vermoed ik dat het zo niet zal gaan, bij mij niet en waarschijnlijk bij jou ook niet. Het gaat er niet om dat de chaos, het ongemak, de dingen waar je niet trots op bent, weg moeten. Van mijn favoriete leraar, Rob Obermeijer, leer ik vooral: realiseer je dat er tegelijkertijd ook rust en tevredenheid is. Als het lukt om je dat te realiseren laat je je niet zo meeslepen door drama.

Ik vergeet dit dagelijks. En dus zoek ik elke dag opnieuw de yogamat op. img_0188Voor beweging, soepele spieren, stromende energie, maar vooral om mezelf er aan te herinneren dat het hemelse en het aardse er tegelijkertijd zijn. Dit thema komt namelijk terug in vrijwel alle yogahoudingen. Neem de berghouding: terwijl de voeten stevig op de grond staan, reikt de kruin richting de hemel. De krijgers zijn ook prachtig: de voeten en de armen zijn weg gestrekt, terwijl er tegelijkertijd een beweging naar het lichaam toe is. En bij de driehoek ben je naar alle kanten opgestrekt. Bij veel docenten zul je handreikingen krijgen die je uitnodigen om de houding zowel stevig als ruim te laten zijn, aards en hemels.

Dit laat zich goed meenemen van de mat af, naar het hectische stadsleven met deadlines, relaties, boodschappen die gehaald en betaald moeten worden. Want terwijl je over Utrecht Centraal rent om de trein te halen kun je tegelijkertijd ruim blijven, ademen, glimlachen om de situatie.

Als je een hardleerse leerling bent, zoals ik, vereist het oefening om ruim te blijven. Het helpt als je een yogamat hebt waar je geregeld op gaat staan. Een fijne groep mensen die je helpt herinneren werkt helemaal goed. En hopelijk is bij het lezen van deze blog het licht ook weer even gaan branden.

Dit is hoe ik yoga beoefen en het leven leef. Ik ben nog steeds geregeld boos, geïrriteerd, onhandig en ik realiseer me zo vaak mogelijk dat er tegelijkertijd rust, tevredenheid, vrolijkheid is.

Dankjewel, Lisanne, voor het organiseren van deze weken. Ik zie uit naar het lezen van de andere blogs.

Hartegroet, Charlot

Lisanne van Superyoga vroeg me een blog te schrijven voor Wereldyogadag. Ook 20 andere yogi’s schreven er een. Alle bijdragen lees je op www.superyoga.nl.

Foto credits Richard Jansen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *